Αρχεία
July, 2009
March, 2010

1639630 hits and counting!1639630 hits and counting!1639630 hits and counting!1639630 hits and counting!1639630 hits and counting!1639630 hits and counting!1639630 hits and counting!

Στατιστική
OS: Linux t
PHP: 5.3.10-1ubuntu3.13
MySQL: 5.5.28-0ubuntu0.12.04.3
Ώρα: 04:32
Μέλη: 3
Επιτυχία: 1639630
Νέα: 1737
Σύνδεσμοι: 31

 

Αρχική

Tο κήρυγμα της Κυριακής 06.02.2011   Εκτύπωση  Ηλεκτρονική Διεύθυνση
Αξιολόγηση χρήστη:starstarstarstarstar / 0
Λιγότερο Περισσότερο

Tο κήρυγμα της Κυριακής

ΙEΡA MONH  ΠΑΜΜΑΚΑΡΙΣΤΟΥ –ΚΗΦΙΣΙΑ 06.02.2011

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΧΑΝΑΝΑΙΑΣ

ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΖ' ΜΑΤΘΑΙΟΥ : της Χαναναίας. 3.18

 

Το σημερινό ευαγγελικό ανάγνωσμα μας είναι ασφαλώς γνωστό. Το ακούμε πάντα πριν την έναρξη της αγίας και μεγάλης Τεσσαρακοστής. Επομένως, αποτελεί ετήσιο τουλάχιστον  θέμα ιερού κηρύγματος. Καλούμεθα, λοιπόν, και πάλι να μελετήσουμε το δίδαγμα που περιέχει. Μία, συνεπώς, από τα ίδια;  Έτι και έτι;... Επανάληψη θεματική απλώς; Απαγγελία κοινών στοχασμών;

Αδελφοί μου,

Το Ιερόν Ευαγγέλιον είναι ένα - ασφαλώς. Και η διατύπωση στερεότυπη. Το δίδαγμα –καθότι μήνυμα και διδασκαλία του Θεού Λόγου – σαφώς σταθερό. Η αλήθειά του  αναλλοίωτη. Όμως, επειδή το Ευαγγέλιον μας αποκαλύπτει το Μυστήριον της Θείας  Οικονομίας – της σωστικής Αγάπης του Θεού Πατέρα για τον άνθρωπο – και κατ’ ακολουθίαν ο άνθρωπος αγαπητικώς καλείται να απαντά στον  Φιλάνθρωπο Θεό και Κύριο, ο τρόπος της  βιώσεως  αυτής της Αγάπης είναι ακριβώς η  δυνατότητα εμπλουτισμού των κηρυγματικών στοχασμών. Αγαπώντας ο άνθρωπος βιωματικά, μπορεί να αγαπά πάντα με δροσερό τρόπο, με πολύμορφες εκφράσεις, με ανανεούμενη ένταση, με γενναιόδωρη διάθεση, με ποιητικό ρομαντισμό.

Έτσι, η Αγάπη – καίτοι η αυτή εσαεί -   όμως, εκφραζόμενη και διαδηλούμενη,  δεν καταντά ανιαρός  εθισμός. Ούτε  απλή επανάληψη – ως μία από τα ίδια. Είναι αξίωμα: όταν δεν ανανεώνεται, δηλώνει ότι παύει και να υπάρχει.  

Αυτό ακριβώς συμβαίνει και με το θείον κήρυγμα. Για εκείνον που  στοιχειοθετεί τον σχολιασμό αλλά και για τον αποδέκτη. Η δε επιτυχία  του κηρυγματικού λόγου έγκειται στην βιωματική – δηλαδή την πάντα φρέσκια και αληθινή -                  στοχαστική πολύμορφη έκφραση. Το βίωμα εμποδίζει την έκφραση να γίνεται εθισμός.

 

Με αυτό το προλεγόμενο, που ισχύει άλλωστε για τον όποιο κηρυγματικό σχολιασμό γενικά, θα επιδιώξουμε να βιώσουμε με νέα φαντασία αγάπης το γνωστό  μήνυμα της ευαγγελικής περικοπής για την Χαναναία.

 

Ας προσέξουμε το κείμενο, με τα ζεύγη χρωμάτων:  Ματθ. ιε’ 21-28

 

21 Κα ξελθν κεθεν   ησος νεχώρησεν ες τ μέρη Τύρου κα Σιδνος. 22 κα δο γυν Χαναναία π τν ρίων κείνων ξελθοσα κραύγασεν ατ λέγουσα· λέησόν με, Κύριε, υἱὲ Δαυΐδ· η θυγάτηρ μου κακς δαιμονίζεται. 23 δ οκ πεκρίθη ατ λόγον. Κα προσελθόντες ο μαθητα ατο ρώτων ατν λέγοντες· πόλυσον ατήν, τι κράζει πισθεν μν. 24 δ ποκριθες επεν· οκ πεστάλην ε μ ες τ πρόβατα τ πολωλότα οκου  σραήλ. 25 δ λθοσα προσεκύνησεν ατ λέγουσα· Κύριε, βοήθει μοι. 26 δ ποκριθες επεν· οκ στι καλν λαβεν τν ρτον τν τέκνων κα βαλεν τος κυναρίοις. 27 δ επε· ναί, Κύριε· κα γρ τ κυνάρια σθίει π τν ψυχίων τν πιπτόντων π τς τραπέζης τν κυρίων ατν. 28 τότε ποκριθες   ησος επεν ατ· γύναι, μεγάλη σου πίστις! γενηθήτω σοι ς θέλεις. κα άθη θυγάτηρ ατς π τς ρας κείνης.

Ας τονισθεί ο ‘Διάλογος’,   για να μη τονισθεί η έννοια της ‘αφηγήσεως’:

·         ξελθν ----- ξελθοσα  :Και ο Ιησούς οδεύει προς περιοχή «εθνικών» (ειδωλολατρών: των Χαναναίων) , αλλά  και  η Χαναναία (η «εθνική») εξέρχεται  από των ορίων της.

·         εκεθεν     π τν ρίων  Ο Ιησούς, μετά από την  θυελώδη συνάντηση που είχε  με τους Φαρισαίους (στην χώρα του  περιούσιου  λαού) κατευθύνεται προς την περιοχή των «εθνικών» (Τύρου και Σιδώνος, των Χαναναίων) . Αλλά – σύμφωνα προς τον Ευαγγελιστή - η Χαναναία εξήλθεν από τα όρια  των «εθνικών», τα όρια τα ‘δικά της’: των βιωμάτων, των επιλογών.  Και από απόσταση ήδη βγάζει την σπαρακτική  κραυγή της :

Ελέησόν με, Κύριε, Υιέ Δαυίδ.

Η «εθνική», απευθυνόμενη προς τον Ιησού, τον  αποκαλεί Κύριο   :  (έτσι αποκαλούσαν οι εξ εθνικών χριστιανοί τον Ιησού). Τον αποκαλεί δε και «Υιό Δαυίδ» (όπως και οι εξ Ιουδαίων χριστιανοί). Εκείνη , πάντως, είναι «εθνική» (όχι «αλλοεθνής», ξένη). Δεν είναι αθώα η λεκτική επιλογή: μεγάλη η θρησκευτική διαφοροποίηση. Και η εθνική Χαναναία το γνώριζε αυτό… Συνειδητοποιούσε ότι είχε βγεί «από των ορίων εκείνων» (των «εθνικών», και των προσωπικών). Η επιθυμία της να συναντηθεί με τον Ιησού, καθώς και τα ονόματα που αποδίδει στον Ιησού,  δηλώνουν  ήδη την στροφή της (:μεταστροφή της )  προς  τον αληθινό Θεό. Δηλώνει  ακόμη  ότι αποδέχεται την ένταξή της στον λαό Του, την Εκκλησία.

·         δο γυν---- δ : Ο Διάλογος συνεχίζεται. Διάλογος που δεν είναι διάλογος. «Ο δε», φαινομενικά, δεν υπολογίζει τον σπαραγμό της προσευχής της Χαναναίας μάννας. «Η γυνή», «ιδού», αλλά… «απούσα» για τον Ιησού…  Δεν αποκαρδιώνεται από την αδιαφορία του «Κυρίου», του «Υιού Δαυίδ». Και,  επειδή – ίσως – οι μαθητές…ενοχλούνται από τα αναφωνητά της γυναίκας,  μεσολαβούν για να στηθεί  Διάλογος:

·         πόλυσον ατήν, τι κράζει όπισθεν ημών. «Κάμε της την χάρη, για να αποσυρθεί». Να παύσει να μας ακολουθεί. Φθάνει. ------ δ  Ιησούς  απαντώντας στους μαθητές Του πληγώνει την Χαναναία: «οκ πεστάλην ε μ ες τ πρόβατα τ πολωλότα οκου  σραήλ».----

·         ἡ δὲ ἐλθοῦσα----Στο μεταξύ, αψηφώντας την σιωπή του Ενός και την αγανάκτηση των δε, η γυναίκα  φθάνει εμπρός Του, Τον προσκυνεί, αναφωνώντας:      

·         η δὲ εἶπε: « Κύριε, βοήθει μοι».

Και, επί τέλους Διάλογος, αλλά ακόμη οδυνηρός για την Χαναναία:

·         τότε ἀποκριθεὶς ὁ  Ἰησοῦς, λέγει: «οὐκ ἔστι καλὸν λαβεῖν τὸν ἄρτον τῶν τέκνων (:των Ιουδαίων) καὶ βαλεῖν τοῖς κυναρίοις (:τοις  εθνικοίς).

Η σκληρή  δοκιμασία συνεχίζεται. Για να προβληθεί η αληθινή πίστη της Χαναναίας –της  εθνικής.

·         «Ναι, Κύριε, καὶ γὰρ τὰ κυνάρια ἐσθίει ἀπὸ τν ψυχίων τν πιπτόντων π τς τραπέζης τν κυρίων ατν». Ζητεί τα ψίχουλα της Θείας Ευσπλαγχνίας. Της  Θείας Αγάπης.

v   

Η πίστη στον Διδάσκαλο Ιησού είναι η μόνη απαραίτητη προϋπόθεση για να γίνει κανείς μέλος του Λαού του Θεού  - μέλος της Εκκλησίας. Η πίστη της  Χαναναίας- μάννας έκαμψε την Καρδιά  του Ιησού. Αυτή η πίστη προβάλλεται στο εξής ως παράδειγμα για τους μαθητές και για τους «εθνικούς». Αυτή η πίστη είναι άξια του Κυρίου, του Υιού του Δαυίδ. Αυτή η πίστη υψώνεται στα   ύψη των λόγων της Δημιουργίας. Γενηθήτω  φως – και εγένετο φως.

Ναι, γυναίκα:

·         γενηθήτω σοι ως θέλεις. κα άθη θυγάτηρ ατς π τς ρας κείνης.

 

v   

 

Και η προσευχή μας:

Ελέησόν με, Κύριε, Υιέ Δαυίδ

Κύριε, βοήθει μοι