Αρχεία
July, 2009
March, 2010

1598044 hits and counting!1598044 hits and counting!1598044 hits and counting!1598044 hits and counting!1598044 hits and counting!1598044 hits and counting!1598044 hits and counting!

Στατιστική
OS: Linux t
PHP: 5.3.10-1ubuntu3.10
MySQL: 5.5.28-0ubuntu0.12.04.3
Ώρα: 13:08
Μέλη: 3
Επιτυχία: 1598044
Νέα: 1737
Σύνδεσμοι: 31

 

Αρχική

Ιερός Nαός Αγίων Πέτρου και Παύλου 27.02.2011   Εκτύπωση  Ηλεκτρονική Διεύθυνση
Αξιολόγηση χρήστη:starstarstarstarstar / 1
Λιγότερο Περισσότερο

Ιερός Καθολικός Ναός Πέτρου και Παύλου - Γιαννιτσά 27.02.2011

ΣΑΒΒΑΤΟΝ ΤΩΝ ΨΥΧΩΝ

ΤΗΣ ΔΕΥΤΕΡΑΣ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣ

ΕΙΣ ΜΝΗΜΗΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

---------------------------------------------------- 

Συναγμένοι στον Ναό μας, τρία τινά τελούμε σήμερα.

  • Επειδή ήδη φθάσαμε στην Γ΄ Κυριακή "της Απόκρεω'', ως λειτουργικής προετοιμασίας μας για την Αγία και Μεγάλη Τεσσαρακοστή, ποιούμε ανάμνηση - το ακούσαμε στο κατά Ματθαίον (κε΄ 31-46) σημερινό ευαγγελικό ανάγνωσμα - της Δευτέρας ενδόξου Παρουσίας του Κυρίου Ημών Ιησού Χριστού. Το απαγγέλλουμε, άλλωστε, ως άρθρο αναπόσπαστο του συμβόλου της Πίοτεώς μας. "Και πάλιν ερχόμενον μετά δόξης κρίναι ζώντας και νεκρούς". Ο ταλαίπωρος άνθρωπος καλείται - δια των τροπαρίων του Εσπερινού και του Όρθρου της ημέρας - να αναλογισθεί, γεμάτος θλίψη και πόνο, τη στέρηση της ουράνιας πατρίδας. Την Γ΄ προπαρασκευαστική Κυριακή της Απόκρεω, ενόψει ακριβώς της ανάγκης προτροπής προς μετάνοιαν, ο υμνωδός των λειτουργικών τροπαρίων χρησιμοποιεί ως εργαλείο πνευματικό τον επικείμενο φόβο για την κρίση του αδέκαστου Κριτού. Τα τροπάρια της Β΄ Κυριακής, εμπνεόμενα από την άμετρον Φιλανθρωπίαν του Θεού Πατέρα, " θύουν" και αυτόν τον μόσχον τον σιτευτόν - τον Υιόν του - για να δηλώσουν την χαρά του Θεού για την επιστροφή του αμαρτωλού ( βλ. Λου. ιε΄). Σήμερα, το ευαγγελικό ανάγνωσμα εμπνέει φόβο. Τα τροπάρια ομοίως. Και τούτο συμβαίνει προκειμένου να διαπαιδαγωγηθούν οι ράθυμοι. Οι θείοι της Εκκλησίας Πατέρες θέσπισαν " ίνα δια του θανάτου και των εσομένων δεινών,...τους ραθύμους προς αρετήν επανάγωσι, μη θαρρούντας εις τον Φιλάνθρωπον μόνον, αλλ΄αφοράν, ότι και δίκαιός εστι κριτής και αποδίδωσιν εκάστω κατά τα έργα αυτού" (βλ. Συναξάρι της ημέρας). Όλα γίνονται ενόψει της εισόδου μας "εις την χαράν του Κυρίου" μας...

 

  • Κατά παράδοση λειτουργική, επίσης, που τηρούμε πιστά το Σάββατον πριν την Κυριακή της Απόκρεω, τελούμε την "Μνήμη πάντων των απ΄αιώνος κοιμηθέντων ευσεβώς, επ΄ελπίδι αναστάσεως ζωής αιωνίου". Είναι το πρώτο από τα δύο ψυχοσάββατα του έτους.Το δεύτερο τελείται το Σάββατο πριν από την Κυριακή της Πεντηκοστής. Η προσευχή για τους κεκοιμημένους είναι έκφραση της πίστεώς μας στην ανάστασή μας και στην ανάγκη της συγγνώμης των προαπελθόντων εκ μέρους του Θεού για παν αμάρτημα που διέπραξαν. Από τον Θεό ζητούμε να θυμηθεί τους δικούς μας που εμείς θυμούμεθα, αφού τους συγχωρήσει "παν αμάρτημα το παρ΄αυτών πραχθέν εν λόγω, ή έργω ή διανοία, ως αγαθός και φιλάνθρωπος" . Φυσικά, σεις βιώνετε κάθε Σάββατο την πνευματική αυτή εμπειρία της αναμνήσεως των προαπελθόντων συγγενών σας. Εμπειρία κοινωνίας, και συνέχειας της ζωής. Εμπειρία εν τέλει πίστεως στην Ανάσταση. Τα Μνημόσυνα των Χριστιανών δεν συνιστούν πρωτοτυπία για την ανθρωπότητα. Αυτά είναι πανάρχαιο έθιμο. Οι αρχαίοι πρόγονοί μας, οι αρχαίοι Έλληνες, πρόσφεραν δεήσεις και θυσίες στους θεούς τους, προκειμένου να επιτύχουν την συγγνώμη των θεών για τα ανομήματα των νεκρών τους. Οι Εβραίοι, σύμφωνα προς το Β΄ Μακκαβαίων (ιβ΄ 43) τελούσαν μνημόσυνο για τα αμαρτήματα των νεκρών. Αλλά, το περιεχόμενο πίστεως των χριστιανικών μνημοσύνων, πέραν της επικλήσεως του απείρου ελέους του μοναδικού Υψίστου Θεού, πέραν της ελπίδας στην αιώνια μακαριότητα, πέραν της μνήμης του θανάτου των συγγενών μας, πέραν από την ακράαντο πίστη στην ανάσταση του ενανθρωπήσαντος Λόγου του Θεού, ενθυμούμενοι τον θάνατον, διεγειρόμεθα και προς μετάνοιαν ενόψει και της δικής μας αναστάσεως. Μέσα δε σε κλίμα αλληλοπεριχωρήσεως των ζώντων και των τεθνεώτων - εφόσον μία είναι η πηγή της Ζωής, ο Θεός είναι ζώντων και νεκρών - κατά τα δύο αναφερθέντα λειτουργικά Σάββατα - ενθυμούμεθα και συμπεριλαμβάνουμε στις δεήσεις μας όλους όσοι απέθαναν, χωρίς τα διατεταγμένα υπέρ αυτών μνημόσυνα. Μαζί δε με αυτούς, και τους βασιλείς, τους πατριάρχες...." και πάντας τους απ΄ αρχής έως εσχάτων''.

  • Μνήμη θανάτου, υπό την χριστιανική έννοια, τελούμε σήμερα και με την ευκαιρία του ετήσιου μνημοσύνου υπέρ του δούλου του Θεού και εν Χριστώ αδελφού μας Κωνσταντίνου. Επί 45 ολόκληρα χρόνια, με άκρα γενναιοδωρία διέθεσε την φωνή του στο στασίδι των Αγίων μας Πέτρου και Παύλου. Οπτικά και ακουστικά τον θυμούμεθα όλοι. Στ΄αυτιά μας ηχεί ακόμη η φωνή του, που καθοδηγούσε την λειτουργική προσευχή μας. Η πιστότητά του στο έργο αυτό υπήρξε υποδειγματική. Η πιστότητα αυτή απεδείχθη και πηγαία, δια της συνεχούς παρουσίας του στις ιεροτελεστίες κα μετά από την οικειοθελή παραίτησή του - για λόγους ηλικιακής πλέον αδυναμίας να ανταποκρίνεται στην ποθούμενη πάντα προσφορά του προς τον ναό και το εκκλησίασμα. Θα μου επιτραπεί δε να τονίσω ως πρώην εφημέριος αλλά μάρτυρας και αποδέκτης της προσφοράς του, ότι υπήρξε παράδειγμα πιστότητας αποστολής μέσα στην ενοριακή κοινότητά μας. Επιπρόσθετα, έδωσε και μαρτυρία συνέπειας πίστεως και μετά από την παραίτησή του από το έργο του ιεροψάλτου-πρωτοψάλτου. Τέλος, χωρίς πρόθεση βέβαια συγκρίσεως, θα σας θυμίσω πως ο μεγάλος κλασσικός μουσουργός Mozart - γνωρίζοντας το μικρό περιθώριο χρόνου ζωής που του απέμενε- συνέθεσε και εν συνεχεία έψαλε την ημέρα ακριβώς του θανάτου του, με την συνοδεία φίλων του τραγουδιστών - ο ίδιος καλύπτοντας την θέση του τενόρου - την πασίγνωστη "ΕΠΙΜΝΗΜΌΣΥΝΗ ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΊΑ - REQUIEM - DIES IRAE", την οποίαν μόλις είχε συνθέσει για την κηδεία του ( 4 Δεκεμβρίου 1791). Πολύ θέλει να σκεφθούμε ότι ο παπούς Κωνσταντίνος, ψάλλοντας επί τόσα χρόνια και τόσες φορές τα νεκρώσιμα για τους πιστούς του Ναού μας, αλλά και κρατώντας πάντοτε τον τίμιο Σταυρό πρώτος στην πορεία προς την τελευταία κατοικία των ενοριτών μας, υποδυόταν ενδεχομένως και την δική του περιφορά κάποια ημέρα με την μεσολάβηση άλλων ιεροψαλτών; Του αποδίδουμε τον στοχασμόν αυτόν εις ΜΝΉΜΗΝ ΑΙΩΝΙΑΝ.