Αρχεία
July, 2009
March, 2010

1642372 hits and counting!1642372 hits and counting!1642372 hits and counting!1642372 hits and counting!1642372 hits and counting!1642372 hits and counting!1642372 hits and counting!

Στατιστική
OS: Linux t
PHP: 5.3.10-1ubuntu3.13
MySQL: 5.5.28-0ubuntu0.12.04.3
Ώρα: 21:35
Μέλη: 3
Επιτυχία: 1642372
Νέα: 1737
Σύνδεσμοι: 31

 

Αρχική

Ο Ευαγγελισμός της Θεοτόκου 25 Μαρτίου 2011.   Εκτύπωση  Ηλεκτρονική Διεύθυνση
Αξιολόγηση χρήστη:starstarstarstarstar / 1
Λιγότερο Περισσότερο

Κήρυγμα το Εξάρχου

Ο Ευαγγελισμός της Θεοτόκου

 

 

Σήμερα η Εκκλησία τιμά το πρόσωπο της Θεοτόκου, το κεχαριτωμένο πλάσμα του ανθρωπίνου γένους, την ευλογημένη γυναίκα μεταξύ των γυναικών. Η Θεοτόκος είναι ο τελειότερος καρπός της ανθρώπινης φύσης και η καλύτερη προσφορά, το καλύτερο δώρο που είχε να προσφέρει ο κόσμος στη γέννηση του Θείου Λόγου, του Υιού του Θεού, του Χριστού και Ελευθερωτή των ψυχών μας.


Σήμερα εγκαινιάζεται «της σωτηρίας ημών το κεφάλαιον και του απ’ αιώνος μυστηρίου η φανέρωσις. Ο Υιός του Θεού Υιός της Παρθένου γίνεται, και Γαβριήλ την χάριν ευαγγελίζεται ».

Ο «τίτλος» Θεοτόκος δόθηκε από την πρωτοχριστιανική Εκκλησία στη Μαρία, τη Μητέρα του Ιησού Χριστού, το 431 κατά την Γ' Οικουμενική Σύνοδο στην Έφεσο. Η θεολογική σημασία τότε ήταν να υπογραμμιστεί ότι ο Ιησούς, ο Υιός της Μαρίας, ήταν Θεάνθρωπος, δηλ. πλήρως Θεός, καθώς επίσης και πλήρως Άνθρωπος, και οι δύο φύσεις αυτές του Ιησού (Θεία και Ανθρώπινη) ήταν ενωμένες στο ένα συγκεκριμένο πρόσωπο της Αγίας Τριάδας. Η αντίπαλη άποψη σε εκείνη τη Σύνοδο ήταν ότι η Μαρία έπρεπε αντί για Θεοτόκος να λέγεται Χριστοτόκος, δηλαδή «Μητέρα του Χριστού». Αυτή η άποψη υποστηρίχτηκε από τον Νεστόριο, τότε Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως. Η πρόθεση πίσω από τον όρο Χριστοτόκος ήταν να περιορίσει τον ρόλο της σαν μητέρα της «ανθρώπινης φύσης του Χριστού» μόνο και όχι της Θείας φύσης του.

Η Σύνοδος αναθεμάτισε την άποψη του Νεστορίου ως αίρεση, διότι διαιρεί τον Ιησού σε δύο ξεχωριστά πρόσωπα, ένα που ήταν παιδί της Μαρίας, και ένα άλλο, τη Θεία φύση, που δεν ήταν Υιός της Μαρίας. Ορίστηκε ότι αν και ο Ιησούς έχει δύο φύσεις, Ανθρώπινη και Θεία, αυτές είναι αιώνια ενωμένες σε ένα πρόσωπο. Η Μαρία που είναι Μητέρα του Θεού-Υιού έχει δικαίωμα επομένως να λέγεται Μητέρα του Θεού.

Από τότε ομολογούμε στο Σύμβολο της πίστεως τον «Κύριον, Ιησούν Χριστόν, τον Υιόν του Θεού τον μονογενή σαρκωθέντα εκ Πνεύματος αγίου και Μαρίας της παρθένου και ενανθρωπίσαντα».

Σήμερα πραγματοποιείται το από αιώνες θεϊκό Σχέδιο της συνάντησης Ουρανού και Γης, της συμφιλίωσης, της φιλίας και αγάπης Θεού και Ανθρώπου.


Σήμερα αποκαθίστανται με θεϊκή αποκλειστικά πρωτοβουλία και φιλανθρωπία οι από αιώνες βαθιά ταραγμένες και τραυματισμένες σχέσεις ανάμεσα στον Θεό και τον άνθρωπο, λόγω ακριβώς της πτώσης και ανυπακοής των πρωτοπλάστων.


Σήμερα ο Θεός υλοποιεί την από αιώνες υπόσχεση του να επανακτήσει ο άνθρωπος την αρχαία του ακεραιότητα, τη θέωση, την αθανασία και αιωνιότητα με την οποία τον έπλασε, και την οποία είχε χάσει με την πτώση, την αμαρτία και ανταρσία των πρωτοπλάστων, στο πρόσωπο των οποίων όλοι εμείς αμαρτήσαμε και γίναμε κληρονόμοι.


Σήμερα η απόγνωση γίνεται ελπίδα σταθερή και βεβαία, σήμερα η αρχαία κατάρα και το σκοτάδι διαλύονται και το θεϊκό φως φανερώνεται μπροστά μας.


Σήμερα καταργείται ο θάνατος και ανοίγεται ένα νέο κεφάλαιο για την ανθρωπότητα, το κεφάλαιο της σωτηρίας, της απολύτρωσης και της λευτεριάς. Ο άνθρωπος μετά το φυσικό θάνατο δεν εξαφανίζεται, αλλά εισέρχεται στην αιωνιότητα, η ζωή του συνεχίζεται στην αιωνιότητα.


Σήμερα ο αρχάγγελος Γαβριήλ «την χάριν ευαγγελίζεται». Ο Θεός ενσαρκώνεται, κατεβαίνει πάνω στη γη, και ο άνθρωπος ανεβαίνει και υψώνεται και πάλι στον Ουρανό. Από κληρονόμος της απώλειας και του θανάτου, γίνεται και πάλι κληρονόμος της αιώνιας ζωής. Σήμερα δοξάζουμε αληθινά, την Μητέρα εκείνη της μεγάλης λευτεριάς, την αγία Μητέρα του Σωτήρα μας. Έτσι δίκαια, η Παναγία Θεοτόκος, η Μητέρα του Eλευθερωτή, μπήκε στην κάθε λεπτομέρεια της ζωής μας, γίνεται και δική μας Μητέρα, Μεσίτρια και Οδηγήτρια προς τον Θεό.


Πως όμως έγιναν όλα αυτά ; Πρωταγωνιστικό ρόλο στο θεϊκό αυτό λυτρωτικό Σχέδιο διαδραμάτισε μια απλή και ταπεινή γυναίκα, η Μαριάμ από τη Ναζαρέτ της Γαλιλαίας, παρθένα, νύμφη ανύμφευτη που ήταν αρραβωνιασμένη με κάποιον εξίσου απλό και ταπεινό εργάτη, τον Ιωσήφ.

Κεχαριτωμένη πλάσθηκε η Μαριάμ, προικισμένη με τη χάρη του Θεού, άσπιλη, αμόλυντη, άφθαρτη, άχραντη, χωρίς το προπατορικό αμάρτημα, γι’ αυτό και ευλογημένη περισσότερο από όλες τις γυναίκες.


Αυτήν ο Θεός διάλεξε για να πραγματοποιήσει το Σωτήριο Σχέδιο Του. Σήμερα ο αρχάγγελος Γαβριήλ την «χάριν ευαγγελίζεται». Ο άγγελος Κυρίου τής ανήγγειλε το γεγονός: «Θα μείνεις έγκυος, θα γεννήσεις υιό και θα τον ονομάσεις Ιησού. Αυτός θα γίνει μέγας και θα ονομασθεί Υιός του Υψίστου». Δικαιολογημένη η αμηχανία, η ταραχή της: «Πως θα μου συμβεί αυτό, αφού εγώ δεν έχω συζυγικές σχέσεις με κανένα άνδρα;» Ο άγγελος την καθησυχάζει: «Μη φοβάσαι Μαριάμ, το Άγιο Πνεύμα θα έρθει επάνω σου και σε καλύψει η δύναμη του Θεού, γι’ αυτό και το άγιο παιδί που θα γεννήσεις θα ονομασθεί Υιός Θεού». Η ενσάρκωση του Χριστού ήταν εκ Πνεύματος Αγίου. Ο Άγιος Ιωσήφ δεν είναι ο κατά σάρκα πατέρας του Ιησού, αλλά ο θετός πατέρας του. Έτσι ο Ιησούς από τη Ναζαρέτ απέκτησε πάνω στη γη μια αγία οικογένεια, που κατάγεται από το γένος των εβραίων, από τον οίκο Δαυίδ.


Ο Υιός του Θεού, Υιός της Παρθένου γίνεται. Μυστήριο θεϊκό, ακατανόητο για την ανθρώπινη λογική, αντίθετο στους ανθρώπινους φυσικούς νόμους, τους νόμους που ο ίδιος ο Θεός Δημιουργός θέσπισε δημιουργώντας τον άνθρωπο άνδρα και γυναίκα και τους ένωσε σε σάρκα μία με σκοπό την τεκνογονία. Ο άγγελος σπεύδει να διαβεβαιώσει την Μαριάμ: «Για το Θεό τίποτα δεν είναι ακατόρθωτο». Μπροστά στη διαβεβαίωση αυτή, η Μαριάμ δεν δίστασε, δεν προσπάθησε να βρεί κάποια λογική εξήγηση, αλλά προσφέρθηκε στο θέλημα του Θεού: «Είμαι μια δούλη του Κυρίου, ας γίνει το θέλημα του σ’εμένα όπως μου το είπες». Απάντηση πίστεως, ταπεινής ολοκληρωτικής εμπιστοσύνης και υποταγής.


Τι να πρωτοθαυμάσουμε και να υμνήσουμε στο πρόσωπο της Μαριάμ ; Πρώτα πρώτα να δοξάσουμε τον Θεό, γιατί την επέλεξε ανάμεσα σε εκατομμύρια γυναίκες για την ενανθρώπιση του Υιού του, του Σωτήρα και Λυτρωτή μας, του Θεανθρώπου Ιησού Χριστού από τη Ναζαρέτ.


Δοξολογία γιατί ο Θεός την κατέστησε Θεοτόκο, Μητέρα του Θεού και Μητέρα των ανθρώπων, μεσίτρια και οδηγήτρια μας προς τον Θεό. Μαζί με τη δοξολογία μας, ας θαυμάσουμε το ιερό παράδειγμα της υπακοής και υποταγής της στο άγιο θέλημα του Θεού. Μαζί όμως με τη δοξολογία και το θαυμασμό μας, η Παναγία είναι για μάς το κατ’ εξοχήν πρότυπο προς μίμηση.

Πλάσμα σαν και εμάς, αγιασμένο με τη χάρη του Θεού, στέκεται δίπλα σε κάθε χριστιανό, σε κάθε άνθρωπο για να θεραπεύσει τα τραύματα της αμαρτίας και να μας οδηγήσει σε μια ζωή αγιασμένη με τη χάρη και τη δύναμη του Μονογενούς Υιού της. Η απάντηση της Μαρίας στον άγγελο «Ιδού η δούλη Κυρίου, γένοιτο μοι κατά το ρήμα σου» ας γίνει πρόγραμμα πίστης και ζωής για όλους μας.


Σήμερα όμως, 25 Μαρτίου, είναι και η εορτή της λευτεριάς της πατρίδας μας. Eίναι μια ημέρα εορτής και υπερηφάνειας για τους Έλληνες. Δεν την εορτάζουμε όμως σαν κοσμική λευτεριά, που ποτέ δεν πάει καλά και καταντά σε σκλαβιά, αλλά θεϊκή, ολόφωτη. Όλος ο κόσμος μάχεται και αγωνίζεται για λευτεριά. Οι άρχοντες του κόσμου τούτου υπόσχονται και αγωνίζονται για να μας δώσουν ελευθερία και δημοκρατία, το κάνουν όμως με πολέμους και εξοπλισμούς για να επικρατήσουν και να σταθούν στην εξουσία, το κάνουν ακόμα και με εγκαταστάσεις πυρηνικής ενέργειας, ικανής να εξοντώσει και να κάνει σκόνη λαούς και χώρες ολόκληρες. Σκόνη όμως έγιναν και οι εγκαταστάσεις αυτές στην Ιαπωνία με το πρόσφατο σεισμικό τσουνάμι.


Για την πατρίδα μας και το λαό μας είναι μεγάλη ευλογία Θεού να συμπίπτει η αρχή της ελευθερίας του, της εθνικής, με την αρχή της ελευθερίας της πνευματικής. Ας αισθανθούμε βαθειά στην ψυχή μας την ευλογία αυτή, ας αισθανθούμε κοντά στον Χριστό την λευτεριά και τον ελευθερωτή μας. Στις δύσκολες στιγμές που διέρχεται η Χώρα μας οφείλουμε όλοι μας να σεβόμαστε τη βαριά μας κληρονομιά και να θυμόμαστε τι μπορούμε να κάνουμε όταν είμαστε ενωμένοι και αποφασισμένοι. Είθε η αγία Μητέρα του να φωτίζει και να καθοδηγεί την ζωή και την ελευθερία μας. Και γι’αυτό εμείς έχουμε και υμνούμε την Παναγία ως υπέρμαχο στρατηγό μας. «Τη υπερμαχω στρατηγώ τα νικητήρια» !


+ επίσκοπος Δημήτριος