Αρχεία
July, 2009
March, 2010

1595837 hits and counting!1595837 hits and counting!1595837 hits and counting!1595837 hits and counting!1595837 hits and counting!1595837 hits and counting!1595837 hits and counting!

Στατιστική
OS: Linux t
PHP: 5.3.10-1ubuntu3.10
MySQL: 5.5.28-0ubuntu0.12.04.3
Ώρα: 18:53
Μέλη: 3
Επιτυχία: 1595837
Νέα: 1737
Σύνδεσμοι: 31

 

Αρχική

ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΠΑΡΑΙΝΕΣΗ 31.03.2011   Εκτύπωση  Ηλεκτρονική Διεύθυνση
Αξιολόγηση χρήστη:starstarstarstarstar / 0
Λιγότερο Περισσότερο
ΜΕΤΑΣΥΝΟΔΙΚΗ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΠΑΡΑΙΝΕΣΗ Ο ΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΣΤΗ ΖΩΗ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ (VERBUM DOMINI) ΒΕΝΕΔΙΚΤΟΥ ΙΣΤ΄ ΠΑΠΑ ΡΩΜΗΣΩς αναγγελία και ως "πρόγευση" της προσεχούς εκτυπώσεως στην ελληνική γλώσσα της Μετασυνοδικής Αποστολικής Παραινέσεως της Α.Α. του πάπα Ρώμης Βενεδίκτου ις΄ το elcathex προβαίνει στην δημοσίευση μερικών εισαγωγικών σελίδων. ==================== Mετάφραση ΠΕΤΡΟΥ ΑΝΔΡΙΩΤΗ ------------------------- ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥΣ ΤΟΥΣ ΙΕΡΕΙΣ ΤΟΥΣ ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟΥΣ ΜΟΝΑΧΟΥΣ ΚΑΙ ΜΟΝΑΧΕΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΛΑΪΚΟΥΣ ΠΙΣΤΟΥΣ ΕΙΣΑΓΩΓΗ 1. «Αιώνιος είναι ο λόγος του Κυρίου. Κι αυτός ο λόγος είναι το χαρμόσυνο μήνυμα που κηρύχθηκε σ΄εσάς» (Α΄ Πέ. 1. 25. Βλ. Ησ. 40.8). Με αυτήν τη φράση της Α΄ Επιστολής του Αγίου Πέτρου, που επαναλαμβάνει τα λόγια του προφήτη Ησαΐα, βρισκόμαστε εμπρός στο Μυστήριο του Θεού που έρχεται σε κοινωνία μαζί μας διαμέσου της δωρεάς του Λόγου του. Ο αιώνιος αυτός Λόγος εισήλθε στον χρόνο. Ο Θεός πρόφερε τον αιώνιο Λόγο Του με ανθρώπινο τρόπο. Ο Λόγος Του «έγινε σάρκα» (Ιω. 1.14). Αυτή είναι η Καλή Αγγελία. Αυτή είναι η «είδηση», που διατρέχει τους αιώνες, φθάνοντας μέχρις εμάς, σήμερα. Η 12η Τακτική Γενική Συνέλευση της Συνόδου των Επισκόπων, που πραγματοποιήθηκε στο Βατικανό από 5 έως 26 Οκτωβρίου του 2008, είχε ως θέμα τον Λόγο του Θεού στη ζωή και την αποστολή της Εκκλησίας. Ήταν εμπειρία βαθιάς συνάντησης με τον Χριστό, τον Λόγο του Πατέρα, ο οποίος είναι παρών, όπου δύο ή τρεις βρίσκονται συγκεντρωμένοι στο όνομά Του (βλ. Μτ.18,20). Δια της μετασυνοδικής αυτής Αποστολικής Παραίνεσης ανταποκρίνομαι ευχαρίστως στο αίτημα των Πατέρων να γνωστοποιήσω σε όλο τον Λαό του Θεού τον πλούτο που ανέδειξε η συνοδική Συνέλευση στο Βατικανό καθώς και τις οδηγίες που διατυπώθηκαν κατά την από κοινού εργασία . Υπ΄ αυτήν την προοπτική, επανέρχομαι σε αυτά που επεξεργάστηκε η Σύνοδος, λαβαίνοντας υπόψη τις γραπτές αναφορές που υποβλήθηκαν: «Κατευθυντήριες γραμμές της μελέτης» (Lineamenti), « Εργαλείο εργασίας» (Instrumentum laboris), τις Εισηγήσεις (Αnte et post discertationem), τα κείμενα των παρεμβάσεων, τόσο αυτά που διαβάστηκαν στην αίθουσα, όσο και αυτά που κατατέθηκαν , τις Εισηγήσεις των Μικρών Ομάδων και τις συζητήσεις τους, το τελικό Μήνυμα προς τον Λαό του Θεού και κυρίως ορισμένες ειδικές προτάσεις (Propositiones), που θεωρήθηκαν από τους Πατέρες ως προτάσεις ιδιαίτερης βαρύτητας. Δι΄ αυτού του τρόπου επιθυμώ να χαράξω μερικές θεμελιώδεις γραμμές και να υπογραμμίσω μια εκ νέου ανακάλυψη, στη ζωή της Εκκλησίας, του θείου Λόγου, ως σταθερής πηγής ανανέωσης, ταυτόχρονα δε να ευχηθώ ο Λόγος αυτός να γίνεται - όλο και περισσότερο - η καρδιά κάθε Εκκλησιαστικής δραστηριότητας. Για να είναι η χαρά μας πλήρης. 1. Πριν απ΄όλα, θα ήθελα να ανακαλέσω στη μνήμη το πνευματικό κάλλος και τη γοητεία της ανανεωμένης συνάντησης με τον Κύριο Ιησού που νοιώσαμε κατά τις ημέρες της συνοδικής Συνέλευσης. Γι΄αυτόν τον λόγο, απηχώντας τους Πατέρες, απευθύνομαι σε όλους τους πιστούς με τα λόγια του αγίου Ιωάννη στην Α΄ Επιστολή του: «Σας αναγγέλλουμε την αιώνια ζωή που ήταν με τον Πατέρα και που φανερώθηκε σ΄εμάς. Αυτό που είδαμε και ακούσαμε, το αναγγέλλουμε σ΄εσάς, για να συμμετάσχετε κι εσείς μ΄εμάς στην ίδια κοινωνία, που είναι η κοινωνία με τον Πατέρα και με τον Υιό του τον Ιησού Χριστό» (1.2-4). Ο Απόστολος μας λέει ότι άκουσαν, είδαν, ψηλάφησαν και ενατένισαν (βλ. 1.1) τον Λόγο της Ζωής, αφού η ίδια η Ζωή φανερώθηκε στον Χριστό. Κι εμείς που κληθήκαμε σε κοινωνία με τον Θεό και μεταξύ μας, οφείλουμε να είμαστε κήρυκες αυτής της δωρεάς. Σε αυτήν την κηρυγματική προοπτική, η συνοδική Συνέλευση ήταν για την Εκκλησία και τον κόσμο μια μαρτυρία του μεγαλείου της εξαίσιας συνάντησης με τον Λόγο του Θεού σε πλήρη Εκκλησιαστική Κοινωνία. Γι΄αυτό προτρέπω όλους τους πιστούς να ανακαλύψουν εκ νέου την προσωπική και συλλογική συνάντηση με τον Χριστό, τον ορατό Λόγο της Ζωής, και να γίνουν κήρυκές Του, ώστε το δώρο της Θεϊκής ζωής, η κοινωνία, να επεκτείνεται ολοένα και περισσότερο σε όλο τον κόσμο. Πράγματι, να συμμετέχεις στη ζωή του Θεού, την Τριάδα αγάπης, συνιστά χαρά πλήρη (βλ. Ιω. 1.4). Είναι δε δώρο και καθήκον απαράβατο της Εκκλησίας να διαδίδει τη χαρά που γεννιέται από τη συνάντηση με το Πρόσωπο του Χριστού, τον Λόγο του Θεού - τον πάντα ανάμεσά μας. Μέσα σε ένα κόσμο που συχνά θεωρεί τον Θεό περιττό ή ξένο, εμείς ομολογούμε - με τον Πέτρο - ότι μόνο Εκείνος έχει «λόγια ζωής αιώνιας» (Ιω. 6.68). Δεν υπάρχει μεγαλύτερη προτεραιότητα από αυτή: να δοθεί και πάλι στον σημερινό άνθρωπο η δυνατότητα προσπέλασης στον Θεό, στον Θεό που μιλάει και μας μεταδίδει την Αγάπη του, ώστε να έχουμε ζωή περίσσια (βλ. Ιω. 10.10). Από την “Dei Verbum” (Λόγος του Θεού), στη Σύνοδο για τον Λόγο του Θεού. 3. Με την 12η Τακτική Γενική Συνέλευση της Συνόδου των Επισκόπων για τον Λόγο του Θεού, έχουμε επίγνωση ότι, κατά μία έννοια, επιλέξαμε ως θέμα την ίδια την καρδιά της χριστιανικής ζωής, και ως συνέχεια της προηγούμενης συνοδικής Συνέλευσης για την Ευχαριστία, πηγή και αποκορύφωμα της ζωής και της αποστολής της Εκκλησίας. Πράγματι, η Εκκλησία θεμελιώνεται πάνω στον Λόγο του Θεού, γεννιέται και ζει από Αυτόν . Κατά τη διάρκεια όλων των αιώνων της ιστορίας του, ο Λαός του Θεού εύρισκε πάντοτε σ΄Αυτόν τη δύναμή του, η δε Εκκλησιαστική κοινότητα αναπτύσσεται ακόμη και σήμερα με την ακρόαση, την τελετουργία και τη μελέτη του Λόγου του Θεού. Οφείλουμε να αναγνωρίσουμε ότι κατά τις τελευταίες δεκαετίες η Εκκλησιαστική ζωή έδειξε αυξημένη ευαισθησία γύρω από αυτό το θέμα, με ιδιαίτερη αναφορά στη χριστιανική Αποκάλυψη, στη ζωντανή Παράδοση και στην Αγία Γραφή. Από την αρχιερατεία του πάπα Λέοντος 13ου, μπορούμε να πούμε ότι υπήρξε μια ολοένα και μεγαλύτερη σειρά παρεμβάσεων, που συντέλεσαν στην ευρύτερη συνειδητοποίηση της σπουδαιότητας του Λόγου του Θεού και των Βιβλικών Κειμένων στη ζωή της Εκκλησίας , που κορυφώθηκαν στη Β΄ Σύνοδο στο Βατικανό, ιδιαίτερα με τη δημοσίευση της δογματικής Διάταξης περί της Θείας Αποκάλυψης (Dei Verbum). Η διάταξη αυτή, αποτελεί σταθμό στην πορεία της Εκκλησίας: «Οι συνοδικοί Πατέρες…αναγνωρίζουν με πνεύμα ευγνωμοσύνης τα μεγάλα οφέλη που πρόσφερε το κείμενο αυτό στη ζωή της Εκκλησίας, σε επίπεδο εξηγητικό, θεολογικό, πνευματικό, ποιμαντικό, και οικουμενικό» . Στα χρόνια αυτά, αυξήθηκε ιδιαίτερα η συνειδητοποίηση του «τριαδικού και ιστορικο-σωστικού ορίζοντα της Αποκάλυψης» , στον οποίον ο Ιησούς Χριστός αναγνωρίζεται ως «Μεσολαβητής και Πληρότητα της Αποκάλυψης» . Η Εκκλησία ομολογεί αδιάκοπα σε κάθε γενεά ότι ο Ιησούς Χριστός, «με το ίδιο το γεγονός της παρουσίας του και την αποκάλυψη του μυστηρίου του Προσώπου Του με λόγια και με έργα, με σημεία και θαύματα και ιδιαίτερα με τον θάνατό Του και την ανάστασή Του από τους νεκρούς, και τέλος με την αποστολή του Πνεύματος της Αληθείας, πραγματοποιεί και ολοκληρώνει την Αποκάλυψη». Είναι σε όλους γνωστή η μεγάλη ώθηση που έδωσε η δογματική Διάταξη Dei Verbum για την εκ νέου ανακάλυψη του Λόγου του Θεού στη ζωή της Εκκλησίας, για τον θεολογικό στοχασμό πάνω στη Θεία Αποκάλυψη και για τη μελέτη της Αγίας Γραφής. Δεν ήταν επίσης λίγες, κατά τα τελευταία σαράντα χρόνια, οι παρεμβάσεις του Διδακτικού Σώματος της Εκκλησίας για τα θέματα αυτά . Έχοντας συνείδηση της συνέχειας της πορείας της, υπό την οδηγία του Αγίου Πνεύματος, η Εκκλησία, συγκαλώντας αυτήν τη Σύνοδο, αισθάνθηκε ότι έχει κληθεί να εμβαθύνει περαιτέρω το θέμα του Θείου Λόγου, τόσο για τον έλεγχο της εφαρμογής των οδηγιών της Β΄ Συνόδου στο Βατικανό, όσο και για την αντιμετώπιση των νέων προκλήσεων που θέτει η σημερινή εποχή στους πιστεύοντες στον Χριστό. Η Σύνοδος των Επισκόπων για τον Λόγο του Θεού. 4. Στην 12η συνοδική Συνέλευση, Ποιμένες προερχόμενοι από όλο τον κόσμο, συνήλθαν στο όνομα του Λόγου του Θεού και έθεσαν συμβολικά στο κέντρο της Συνέλευσης το κείμενο της Βίβλου για να ανακαλύψουν ξανά αυτό που στην καθημερινότητα κινδυνεύουμε να θεωρούμε προεξοφλημένο: το γεγονός ότι ο Θεός μιλά και απαντά στα αιτήματά μας . Όλοι μαζί ακούσαμε και τελέσαμε τον Λόγο του Κυρίου. Διηγηθήκαμε αμοιβαία ό ένας στον άλλο όσα ο Κύριος πραγματοποιεί στον Λαό του Θεού και συμμεριστήκαμε ελπίδες και έγνοιες. Όλα αυτά μας έκαναν να συνειδητοποιήσουμε ότι μπορούμε να εμβαθύνουμε τη σχέση μας με τον Λόγο του Θεού μόνο μέσα στο «εμείς» της Εκκλησίας, μέσα σε αμοιβαία αποδοχή και ακρόαση. Από εδώ πηγάζει η ευγνωμοσύνη για τις μαρτυρίες Εκκλησιαστικών βιωμάτων στα διάφορα μέρη του κόσμου, που μας έγιναν γνωστά διά των διαφόρων παρεμβάσεων. Κατά παρόμοιο τρόπο, ήταν επίσης συγκινητικό να ακούμε τους αδελφούς Αντιπροσώπους που δέχτηκαν την πρόσκληση να συμμετάσχουν στη συνοδική Συνέλευση. Αναλογίζομαι ιδιαίτερα τη μελέτη που μας πρόσφερε η Αυτού Αγιότητα ο Βαρθολομαίος 1ος, οικουμενικός Πατριάρχης Κων/πόλεως, για την οποία οι συνοδικοί Πατέρες εξέφρασαν βαθιά ευγνωμοσύνη . Επιπλέον, για πρώτη φορά η Σύνοδος των Επισκόπων θέλησε να προσκαλέσει ένα Ραβίνο για να μας χαρίσει πολύτιμη μαρτυρία της αγίας Εβραϊκής Γραφής, η οποία αποτελεί μέρος της δικής μας αγίας Γραφής. Έτσι, μπορέσαμε να διαπιστώσουμε με χαρά και ευγνωμοσύνη ότι «στην Εκκλησία τελείται ακόμη σήμερα μια Πεντηκοστή, δηλαδή ότι μιλάει σε πολλές γλώσσες και τούτο όχι μόνο υπό την εξωτερική έννοια - ότι αντιπροσωπεύονται σ΄αυτήν όλες οι κυριότερες γλώσσες του κόσμου - αλλά ακόμη περισσότερο με την βαθύτερη έννοια, ότι στην Εκκλησία είναι παρόντα τα πολλαπλά είδη εμπειρίας του Θεού και του κόσμου, ο πλούτος των πολιτισμών, και ότι μόνον έτσι αναδεικνύεται το εύρος της ανθρώπινης ύπαρξης και συνεπώς το εύρος του Λόγου του Θεού» . Μπορέσαμε τέλος να διαπιστώσουμε μια επερχόμενη Πεντηκοστή: είναι οι διάφοροι λαοί που βρίσκονται ακόμη σε αναμονή της αναγγελίας του Λόγου του Θεού στη δική τους γλώσσα και στον δικό τους πολιτισμό. Πώς να μη θυμηθούμε κατόπιν ότι καθόλη τη διάρκεια της Συνόδου μας συνόδευσε η μαρτυρία του Αποστόλου Παύλου! Όντως, ήταν θέλημα της Θείας Πρόνοιας, η 12η Τακτική Γενική Συνέλευση να λάβει χώρα ακριβώς κατά το έτος το αφιερωμένο στη μορφή του μεγάλου Αποστόλου των εθνών επ΄ευκαιρία της επετείου των 2000 χρόνων από τη γέννησή του. Η ζωή του χαρακτηρίστηκε πλήρως από τον ζήλο για τη διάδοση του Λόγου του Θεού. Πώς να μην νοιώσουμε βαθιά μέσα μας τα συνταρακτικά του λόγια που αναφέρονται στην αποστολή του ως κήρυκα του θείου Λόγου: «τα πάντα εγώ κάνω για το Ευαγγέλιο» (Α΄ Κορ. 9.23). Στην προς Ρωμαίους Επιστολή του γράφει: «Δεν ντρέπομαι που υπηρετώ το Ευαγγέλιο του Χριστού, επειδή αυτό είναι η δύναμη του Θεού, που σώζει καθέναν που πιστεύει» (1.16). Όταν μελετούμε τον Λόγο του Θεού στη ζωή και στην αποστολή της Εκκλησίας, δεν μπορούμε να μη σκεφτούμε τον Άγιο Παύλο και τη ζωή του, την οποία πρόσφερε εξολοκλήρου για να διαδώσει το μήνυμα της σωτηρίας σε όλα τα έθνη.