Αρχεία
July, 2009
March, 2010

1594556 hits and counting!1594556 hits and counting!1594556 hits and counting!1594556 hits and counting!1594556 hits and counting!1594556 hits and counting!1594556 hits and counting!

Στατιστική
OS: Linux t
PHP: 5.3.10-1ubuntu3.10
MySQL: 5.5.28-0ubuntu0.12.04.3
Ώρα: 20:00
Μέλη: 3
Επιτυχία: 1594556
Νέα: 1737
Σύνδεσμοι: 31

 

Αρχική

Ο Επίσκοπος κηρύττει (3)   Εκτύπωση  Ηλεκτρονική Διεύθυνση
Αξιολόγηση χρήστη:starstarstarstarstar / 2
Λιγότερο Περισσότερο

Ο Επίσκοπος κηρύττει (3) Πάσχα 2011

ΜΕΓΑΛΗ ΔΕΥΤΕΡΑ

ΜΕΓΑΛΗ ΔΕΥΤΕΡΑ ΕΣΠΕΡΑΣ

 

Σήμερα η Εκκλησία μας καλεί να μελετήσουμε δυο παραβολές  του  Κυρίου. Την παραβολή των δέκα Παρθένων και την παραβολή των Ταλάντων.

 

Η διδασκαλία του Ιησού, είναι διατυπωμένη στη γλώσσα, το μορφωτικό επίπεδο και την ικανότητα των ανθρώπων της εποχής εκείνης. Ο Ιησούς δεν απευθύνθηκε ως Διδάσκαλος σ' έναν κόσμο λογίων και μορφωμένων ανθρώπων, άλλα επικοινώνησε με το λαό της εποχής εκείνης, που ουσιαστικά δεν διέθετε σχεδόν καμιά μόρφωση και πνευματική καλλιέργεια. Γι’ αυτό απέφευγε συστηματικά τις ιδεολογικές και συνθετικές ομιλίες, καθώς και λόγους με προτάσεις και εκφράσεις θεωρητικού περιεχομένου. Ήταν μάλλον πρακτικός και πολύ αναλυτικός και διαμόρφωνε το λόγο του με παραδείγματα παρμένα από την καθημερινή ζωή κάνοντας χρήση των «Παραβολών». Η παραβολή ήταν, από τα βασικά στοιχεία της διδασκαλίας του Ιησού. Χρησιμοποιούσε πάντοτε εικόνες από τον γύρω κόσμο και συχνά παρατηρείται μέσα στις εκφράσεις του η υπερβολή η και το απίθανο ακόμη, ώστε να δημιουργήσει αίσθηση ή να προκαλέσει έντονο ενδιαφέρον.

 

Σύμφωνα με την πρώτη παραβολή, δέκα παρθένες βγήκαν κάποιο βράδυ να υποδεχθούν τον Νυμφίο. Κρατούσαν και οι δέκα από ένα λυχνάρι, όμως μόνο οι πέντε από αυτές είχαν φροντίσει να πάρουν και επιπλέον λάδι, σε περίπτωση που τους χρειαστεί. Αυτές οι πέντε ήταν οι σώφρονες, οι γνωστικές δηλαδή. Ο Νυμφίος άργησε όμως να έρθει και οι δέκα παρθένες κοιμήθηκαν. Αργά την νύχτα, μια φωνή ακούστηκε να λέει: «Ιδού ο Νυμφίος έρχεται εν τω μέσω της νυκτός». Τότε αυτές ξύπνησαν και έτρεξαν για να προϋπαντήσουν τον Νυμφίο. Στα λυχνάρια όμως το λάδι είχε καεί. Οι πέντε γνωστικές παρθένες, έβαλαν το επιπλέον λάδι που είχαν προβλέψει να πάρουν μαζί τους και πήγαν να Τον συναντήσουν. Οι υπόλοιπες πέντε όμως, οι Μωρές, οι άμυαλες δηλαδή, έχασαν την ευκαιρία αφού τα λυχνάρια τους ήταν σβηστά.

 

 Έτσι είναι, είπε ο Ιησούς, και η Βασιλεία των Ουρανών. Όποιος φροντίσει από πριν για την ψυχή του, θα εισέλθει στο Βασίλειο του Νυμφίου. Με την παραβολή αυτή ο Κύριος στέλνει και σε μας ένα σημαντικό μήνυμα. Μέσα στις τόσες και τόσες καθημερινές βοιωτικές μέριμνες, φροντίδες και ασχολίες μας σ’ αυτή την επίγεια ζωή μας, δεν πρέπει να ξεχνάμε την κυριότερη, υπεράνω όλων, που είναι η σωτηρία της ψυχής μας. Πάνω σ’ αυτή τη γη είμαστε προσωρινοί, αργά ή γρήγορα θα έλθει ο Νυμφίος Χριστός για να μας καλέσει στην ουράνια Βασιλεία του.

 

Το ωραιότατο τροπάριο «Ιδού ο Νυμφίος έρχεται» που ψάλλουμε περιέχει την ουσία του θεϊκού αυτού καλέσματος: Θα έλθει  μέσα στη νύχτα, χωρίς να ξέρουμε το πότε. Μακάριος τότε, ευτυχής, δικαιωμένος  θα είναι εκείνος τον οποίον ο Κύριος θα βρει γρηγορούντα, έτοιμο, άγρυπνο, ενεργό, συμφιλιωμένο με τον Θεό και τους ανθρώπους, ανάξιος  αντίθετα εκείνος τον οποίο θα βρει αμέριμνο, οκνηρό, ξέγνοιαστο, τεμπέλη, βουτηγμένο στα πάθη, στα κοσμικά και υλικά του συμφέροντα, αποκλειστικά προσηλωμένο στην επαγγελματική του σταδιοδρομία και οικονομική άνεση, στην κοινωνική του μόνο καταξίωση.

 

Βαρυσήμαντη η κραυγή του τροπαρίου στον καθένα μας: Κοίταξε άνθρωπε μήπως πιαστείς στον ύπνο, για να μη παραδοθείς στον θάνατο, και μείνεις έξω από τη βασιλεία του Θεού. Φρόντισε να συνέλθεις, να είσαι ξύπνιος, πνευματικά έτοιμος.

 

Ο Νυμφίος  έρχεται κάθε ημέρα και στιγμή για να μας συναντήσει, να μας αγιάζει και θεώσει στο Μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας, έρχεται να συγχωρήσει τις αμαρτίες μας στο Μυστήριο της Εξομολόγησης, έρχεται να ευλογήσει τα νέα ζευγάρια στο Μυστήριο του Γάμου, έρχεται στο Μυστήριο του Ευχελαίου να στηρίξει στην πίστη και στην ελπίδα  των ουρανίων αγαθών όσους είναι ασθενείς σωματικά και ψυχικά. Τον συναντάμε προσωπικά όταν προσευχόμαστε.

 

Η δεύτερη παραβολή, των Ταλάντων, λέει τα εξής: Κάποτε ένας άρχοντας θα πήγαινε ένα μακρινό ταξίδι. Πριν φύγει κάλεσε τους τρεις υπηρέτες του και τους έδωσε μερικά Τάλαντα, δηλ. ένα ποσόν χρημάτων προς αξιοποίηση: 

 

Στον πρώτο υπηρέτη έδωσε πέντε τάλαντα. Στον δεύτερο έδωσε δύο ενώ στον τρίτο έδωσε ένα τάλαντο. Όταν γύρισε από το ταξίδι, κάλεσε ξανά τους υπηρέτες του και ζήτησε να του πουν τι είχαν κάνει με τα χρήματα που τους είχε δώσει. Ο πρώτος μετά από σκληρή εργασία είχε καταφέρει να διπλασιάσει το αρχικό ποσόν, και επέστρεψε στον κύριο του δέκα τάλαντα. Το ίδιο είχε κάνει και ο δεύτερος και έτσι κατάφερε να επιστρέψει τέσσερα τάλαντα. Ο τρίτος όλο το διάστημα της απουσίας του κυρίου του, δεν εργάστηκε καθόλου. Και όχι μόνο αυτό αλλά ένιωθε και αδικημένος επειδή είχε πάρει μόνο ένα τάλαντο. Έτσι επιστρέφοντας αυτό το τάλαντο κατηγόρησε τον άρχοντα, για την αδικία που είχε υποστεί. Ο άρχοντας τότε πήρε αυτό το τάλαντο και το έδωσε στον πρώτο μαζί με τα άλλα δέκα.

 

 

Με την παραβολή αυτή, ο Ιησούς μας διδάσκει ότι οι άνθρωποι πρέπει να καλλιεργήσουν και να αξιοποιήσουν τα ταλέντα, τα πνευματικά και τα φυσικά  χαρίσματα, τα αγαθά ψυχικά και υλικά που τους δίνει ο Θεός, όχι μόνο για το δικό τους καλό, αλλά και για το καλό του συνόλου. Πολλά είναι αυτά τα χαρίσματα που έλαβε ο καθένας μας από τον Θεό.. Δεν είναι άδικος ο Θεός όταν μοιράζει στον καθένα και στην καθεμιά διαφορετικά ταλέντα, σε άλλους περισσότερα και σε άλλους λιγότερα. Στον Θεό, Δημιουργό της ζωής, η δικαιοκρισία.  Για αυτά που λάβαμε και για τον τρόπο που τα αξιοποιήσαμε θα δώσουμε λόγο όταν έλθει ο Νυμφίος.

 

Αν στρέψουμε την προσοχή γύρω μας, θα δούμε τις δραματικές συνθήκες στις οποίες ζουν πάμπολλοι συνάνθρωποι μας, τόσες και τόσες οικογένειες σε οικονομική απόγνωση, τόσοι ηλικιωμένοι μόνοι και εγκαταλελειμμένοι από τα ίδια τα παιδιά τους, τόσα ζευγάρια σε κρίση, τόσοι νέοι σε απελπισία για το παρόν και το μέλλον τους και παραστρατημένοι, τόσοι και τόσοι οι μετανάστες και πρόσφυγες στη χώρα μας, που ήρθαν εδώ για να επιβιώσουν. Τόση και τόση η αδικία σε βάρος των ασθενέστερων. Φόβος και τρόμος μας κατέχει ακόμα και μέσα στα σπίτια μας από την όλο και περισσότερο αυξανόμενη εγκληματικότητα.  Για όλα αυτά κάτι πρέπει να κάνει ο καθένας σύμφωνα με τα τάλαντα και τις δυνατότητες του.

 

Και η Εκκλησία, η ενορία, έχει ανάγκη της συμμετοχής όλων των πιστών στο έργο της. Γνωρίζετε  ίσως το φιλανθρωπικό έργο που επιτελεί στη χώρα μας η Καθολική Οργάνωση της  ΚΑΡΙΤΑΣ, ιδιαίτερα για τους χιλιάδες πρόσφυγες, για τους φυλακισμένους, για τους πτωχούς, για τους νέους. Υπάρχει ανάγκη να βρεθούν εθελοντές και εθελόντριες. Εθελοντισμός σημαίνει προσφορά χωρίς αντάλλαγμα, αφοσίωση στον πλησίον μας, γιατί στο πρόσωπο του πιο ταπεινού και ασήμαντου συνανθρώπου μας ενσαρκώνεται ο ίδιος ο Χριστός. Ο ίδιος μας λέγει: ό,τι κάνετε στον πλησίον σας, το κάνετε σε μένα, και ό,τι δεν κάνετε στον πλησίον σας, δεν το κάνετε σε μένα. Αυτή είναι η έννοια του εθελοντισμού.

Δεν μας ζητάει ο Θεός θαύματα, πράξεις υπεράνω των δυνατοτήτων μας, όλοι έχουμε ένα βαρύ καθημερινό σταυρό να σηκώσουμε, θα δώσουμε όμως λόγο γι’ αυτό που θα μπορούσαμε να κάνουμε και δεν κάναμε για το καλό το δικό μας και των άλλων. Τα τάλαντα, τα αγαθά που λάβαμε από τον Θεό, ας μην τα κρύψουμε εγωιστικά για τον ίδιο τον εαυτό μας, αλλά ας τα θέσουμε στην υπηρεσία των αδελφών μας. Ας τα πολλαπλασιάσουμε  προς δόξαν Θεού, για την πνευματική μας πρόοδο και τη βοήθεια προς όσους έχουν ανάγκη. Αμήν.

                                                                               + Δημήτριος