Αρχεία
July, 2009
March, 2010

1594985 hits and counting!1594985 hits and counting!1594985 hits and counting!1594985 hits and counting!1594985 hits and counting!1594985 hits and counting!1594985 hits and counting!

Στατιστική
OS: Linux t
PHP: 5.3.10-1ubuntu3.10
MySQL: 5.5.28-0ubuntu0.12.04.3
Ώρα: 09:39
Μέλη: 3
Επιτυχία: 1594985
Νέα: 1737
Σύνδεσμοι: 31

 

Αρχική

Ο Επίσκοπος κηρύττει (4)   Εκτύπωση  Ηλεκτρονική Διεύθυνση
Αξιολόγηση χρήστη:starstarstarstarstar / 2
Λιγότερο Περισσότερο

Ο Επίσκοπος κηρύττει (4) Πάσχα  2011

ΜΕΓΑΛΗ ΤΡΙΤΗ

ΜΕΓΑΛΗ  ΤΡΙΤΗ ΕΣΠΕΡΑΣ

 

Σήμερα, Μεγάλη Τρίτη,  επιτελούμε ανάμνηση τριών γεγονότων:


α. Με πολύτιμο μύρο που αγόρασε αντί τριακοσίων δηναρίων, γυναίκα πόρνη  άλειψε τα πόδια του Κυρίου.  


β. Συγκαλείται η σπείρα του παράνομου Συνέδριου των Ιουδαίων για να καταδικάσει  σε θάνατο τον  αθώο Ιησού το Ναζωραίο. Βασίσθηκε σε καταθέσεις ψευδομαρτύρων με την αισχρή  συνδρομή και υποκριτική σιωπή και ανοχή των Ρωμαίων.


γ. Ο Ιούδας  μεταβαίνει προς τους Αρχιερείς με τους οποίους συμφωνεί την προδοσία με αντάλλαγμα  τριάκοντα αργύρια. Δικός του άνθρωπος, ο μαθητής  πρόδωσε τον θείο Διδάσκαλο.  


Σήμερα στο τέλος της ακολουθίας ψάλλεται και ένα από τα ωραιότερα τροπάρια της εκκλησιαστικής υμνογραφίας, το περίφημο «Τροπάριο της Κασσιανής», της ευσεβούς εκείνης και λόγιας υμνογράφου του Βυζαντίου, την οποία οι μυθιστοριογράφοι παρουσίασαν ως πόρνη.
Η Κασσιανή δεν ήταν πόρνη,  ήταν μια ενάρετη μοναχή της Βυζαντινής εποχής, προικισμένη με το χάρισμα να γράφει εκπληκτικούς στίχους. Η ηρωίδα του ποιήματος της ήταν η πόρνη  γυναίκα πού άλειψε με μύρα τον Κύριο, σύμφωνα με τη συνήθεια των Εβραίων πριν τον ενταφιασμό.  

 

          Δεν έχει όμως σημασία τι ήταν εκείνη η γυναίκα στα μάτια του κόσμου, καλή ή κακή, σημασία έχει ότι μόλις συνάντησε τον Χριστό, αναγνώρισε την  αμαρτωλή ζωή της, και βαθιά μετανιωμένη, ζήτησε το έλεος του Θεού, συγχωρέθηκε  και άλλαξε ζωή. Στο πρόσωπο της γυναίκας αυτής κάθε αμαρτωλός   ζητά  την ευσπλαχνία του Θεού. Δεν έχει σημασία τι αμαρτίες κάνουμε, το βέβαιο είναι ότι δεν είμαστε άγιοι, αλλά αμαρτωλοί, τραυματισμένοι από πάθη,  αδυναμίες, ελαττώματα, υποκρισίες και εγωισμούς. Το παράδειγμα της μετάνοιας  της  αμαρτωλής  αυτής γυναίκας  προβάλλεται από τον Χριστό προς όλους μας.

 

Ας ξανακούσουμε όμως σε απλή νεοελληνική κατανοητή γλώσσα τους ωραίους αυτούς στίχους του τροπαρίου που συνέταξε η Κασσιανή για την πόρνη εκείνη γυναίκα «Κύριε η εν πολλαίς αμαρτίαις περιπεσούσα γυνή…», και ας τους μελετήσει ο καθένας μας προσεκτικά.  

 

 

 

« Κύριε, η γυναίκα που ξεστράτισε απ’ το δρόμο σου κ’ έπεσε σε πολλές αμαρτίες, μόλις κατάλαβε πως βρίσκεται κοντά της η πραγματική αγάπη, ο Κύριος των πάντων, ο Θεός, τα πούλησε όλα για ν’ αγοράσει πολύτιμα μύρα, και σαν άλλη μυροφόρα, έρχεται με στεναγμούς και δάκρυα, και σου φέρνει λίγο πριν απ’ τον ενταφιασμό σου, τα μύρα της αγάπης της. Αλλοίμονό μου, στενάζει η αμαρτωλή, που έχω μέσα μου νύχτα ολοσκότεινη και το μόνο που ανασαλεύει  μέσα στο πηχτό σκοτάδι μου, είναι ο οίστρος της ακολασίας και ο έρωτας της αμαρτίας ο παντοτινός, που κάνουν τη ζωή μου σαν μια ζοφερή νύχτα, δίχως φεγγάρι. Αλλά εσύ, Κύριε μου, δέξου τα δάκρυα που τρέχουν σαν βρύσες απ’ τα μάτια μου, Εσύ, που κάνεις το θαλασσινό νερό να γίνεται σύννεφο, και ύστερα πάλι απαλά στη γη να πέφτει.

« Σκύψε και άκουσε τους βαρυοστεναγμούς της πονεμένης μου καρδιάς, Εσύ που χαμήλωσες τους ουρανούς, με την ανέκφραστη Σου ενανθρώπηση. Άφησέ με να καταφιλήσω και να λούσω με τα δάκρυα μου τα άχραντα πόδια Σου, κ’ ύστερα να τα σφουγγίσω με τα μαλλιά της κεφαλής μου· να καταφιλήσω αυτά τα πόδια, που όταν, ένα δειλινό, η Εύα άκουσε τα βήματα τους στο Παράδεισο, έτρεξε να κρυφτεί από το φόβο της. Είμαι πολύ αμαρτωλή, Κύριε. Μα, όπως δεν μπορεί κανένας να μετρήσει τα πλήθη των αμαρτιών, που ως τώρα εγώ διέπραξα, έτσι δεν μπορεί κανένας να μετρήσει και τις αβύσσους της δικαιοκρισίας και της αγάπης Σου, με τις οποίες σώζεις τις ψυχές μας, Σωτήρα μου και Θεέ μου. Μην παραβλέψεις και περιφρονήσεις τώρα πια τη δούλη σου, που μετανόησε και σε παρακαλεί να τη σπλαχνιστείς, εσύ που είσαι η αμέτρητη και η άπειρη ευσπλαχνία.

 

Ας μείνουμε όμως στην τελευταία φράση: «Σωτήρα μου και Θεέ μου. Μην παραβλέψεις και περιφρονήσεις τώρα πια τη δούλη σου, που μετανόησε και σε παρακαλεί να τη σπλαχνιστείς, εσύ που είσαι η αμέτρητη και η άπειρη ευσπλαχνία».

 

Αδελφοί μου, ποιος από εμάς  είναι αναμάρτητος ; Είναι εύκολο να ρίχνουμε την πέτρα στους άλλους. Όποιος νομίζει ότι είναι άγιος, τέλειος και αναμάρτητος,  θεωρώντας  τους άλλους ως αμαρτωλούς, καταδικαστέους και ανάξιους, ομοιάζει με τον Φαρισαίο της ευαγγελικής παραβολής. Με την υπερηφάνεια ο άνθρωπος υπερεκτιμά τον εαυτό του, θεωρεί ότι δεν είναι σαν τους άλλους, κατακρίνοντας, υποτιμώντας και καταδικάζοντάς τους γύρω του.

 

 

 

Με την ταπείνωση ο άνθρωπος αναγνωρίζει τα δικά του σφάλματα, εκλιπαρεί και  επαφίεται στη φιλανθρωπία και δίκαιη κρίση του Θεού, ο οποίος συγχωρεί τις ανθρώπινες αμαρτίες μας, αλλά και αποδίδει στον καθένα από εμάς σύμφωνα με τα έργα του. Ο Θεός μάς συγχωρεί, αλλά μάς δίνει τη δύναμη και τη χάρη για να αλλάξουμε πορεία. Δεν αρκεί να κλαίμε για τις αμαρτίες μας, δεν ωφελεί αν δεν έχουμε την ειλικρινή  θέληση να προσπαθήσουμε να θεραπευθούμε από αυτές. Το τροπάριο της Κασσιανής μάς καλεί σε ένα πνευματικό αγώνα. Σ’ αυτό τον αγώνα έχουμε Κυρηναίο τον Χριστό. Κανένας από μας δεν αντέχει να φέρει μόνος τον προσωπικό του σταυρό. Όλοι έχουμε ανάγκη τον Χριστό, τον πραγματικό Κυρηναίο της ζωής μας. Όλοι όμως έχουμε ανάγκη  και τους Κυρηναίους αδελφούς μας. Αμήν

 

 

                                                        +  Δημήτριος