Αρχεία
July, 2009
March, 2010

1596288 hits and counting!1596288 hits and counting!1596288 hits and counting!1596288 hits and counting!1596288 hits and counting!1596288 hits and counting!1596288 hits and counting!

Στατιστική
OS: Linux t
PHP: 5.3.10-1ubuntu3.10
MySQL: 5.5.28-0ubuntu0.12.04.3
Ώρα: 14:57
Μέλη: 3
Επιτυχία: 1596288
Νέα: 1737
Σύνδεσμοι: 31

 

Αρχική

Οι φτωχοί 6.5.2011   Εκτύπωση  Ηλεκτρονική Διεύθυνση
Αξιολόγηση χρήστη:starstarstarstarstar / 0
Λιγότερο Περισσότερο

Απόσπασμα απο την ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΠΑΡΑΙΝΕΣΗ  "Ο ΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ" 

Αναγγελία του λόγου του Θεού και οι φτωχοί

Eνώ - συν Θεώ - ολοκληρώνεται η τελευταία ματιά  στο κείμενο της μετασυνοδικής

ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΠΑΡΑΙΝΕΣΕΩΣ Ο ΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ -VERBUM DOMINI  

του  πάπα ΒΕΝΕΔΙΚΤΟΥ ις΄ το elcathex δίνει αμόμη μία γεύση

τών μηνυμάτων των σελίδων της.

Μετάφραση:Πέτρου ΑΝΔΡΙΩΤΗ

-----------------------------------------------

Αναγγελία του λόγου του Θεού και οι φτωχοί

107. Η Αγία Γραγή φανερώνει την  αγάπη του Θεού προς τους φτωχούς και τους αναξιοπαθούντες (βλ. Μτ. 25. 31-46). Συχνά επισημάνθηκε από τους Συνοδικούς Πατέρες  η  ανάγκη να καταστεί δυνατόν όλοι αυτοί οι  αδελφοί μας και αδελφές μας να ακούσουν το  ευαγγελικό μήνυμα, και να αισθανθούν - δίπλα τους-  στρατευμένους  τους Ποιμένες και τις εκκλησιαστικές κοινότητες.  Όντως, «οι πρώτοι που έχουν δικαίωμα στην  αναγγελία του Ευαγγελίου είναι ακριβώς οι φτωχοί, που έχουν ανάγκη όχι μόνο από ψωμί, αλλά και από λόγια ζωής»[i].  Η διακονία της αγάπης, που δεν πρέπει ποτέ να λείπει από τις εκκλησιαστικές κοινότητές μας, οφείλει να είναι πάντοτε συνδεδεμένη με την αναγγελία του λόγου και με την τέλεση των ιερών μυστηρίων[ii].  Ταυτοχρόνως, είναι ανάγκη να αναγνωρίσουμε και να αξιοποιήσουμε το γεγονός ότι οι ίδιοι οι φτωχοί είναι και παράγοντες ευαγγελισμού. Στην Βίβλο, ο αληθινός φτωχός είναι αυτός που εμπιστεύεται ολότελα τον Θεό. Ο ίδιος δε  ο Ιησούς στο Ευαγγέλιο τους αποκαλεί μακάριους, «διότι   δική τους είναι η βασιλεία των ουρανών» (Ματθ. 5. 3  -  βλ. και Λουκ. 6.20). Ο Κύριος εξαίρει την απλότητα καρδιάς αυτού που αναγνωρίζει στον Θεό τον αληθινό πλούτο, και εναποθέτει σ’ Εκείνον την ελπίδα του και όχι στα αγαθά αυτού του κόσμου. Η Εκκλησία δεν πρέπει να απογοητεύει τους φτωχούς: «Οι Ποιμένες καλούνται να τους ακούουν, να διδάσκονται από αυτούς, να τους καθοδηγούν στην πίστη και να τους παρέχουν κίνητρα για να γίνουν  δημιουργοί της ιστορίας τους»[iii]

Η Εκκλησία έχει επίσης συνείδηση ότι υπάρχει και  η αρετή της  φτώχειας, που επιλέγεται και καλλιεργείται ελεύθερα, όπως έχουν κάνει πολλοί Άγιοι. Υπάρχει όμως και η φτώχεια-μιζέρια,   που συχνά είναι αποτέλεσμα αδικίας και εγωισμού. Αυτή δηλώνει ένδεια και πείνα, που τροφοδοτεί συγκρούσεις. Όταν η Εκκλησία αναγγέλλει τον λόγο του Θεού, γνωρίζει ότι οφείλει να ευνοήσει «ένα ενάρετο κύκλωμα» ανάμεσα στη φτώχεια «που επιλέγουμε» και στη φτώχεια «που καταπολεμούμε». Οφείλουμε και πάλι να ανακαλύψουμε  ότι «η λιτότητα και η αλληλεγγύη είναι αξίες ευαγγελικές και ταυτόχρονα οικουμενικές, παγκόσμιες…Τούτο συνεπάγεται επιλογές δικαιοσύνης και λιτότητας»[iv].