Αρχεία
July, 2009
March, 2010

1594532 hits and counting!1594532 hits and counting!1594532 hits and counting!1594532 hits and counting!1594532 hits and counting!1594532 hits and counting!1594532 hits and counting!

Στατιστική
OS: Linux t
PHP: 5.3.10-1ubuntu3.10
MySQL: 5.5.28-0ubuntu0.12.04.3
Ώρα: 17:06
Μέλη: 3
Επιτυχία: 1594532
Νέα: 1737
Σύνδεσμοι: 31

 

Αρχική

ΗΜΕΡΑ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ 15.5 2011   Εκτύπωση  Ηλεκτρονική Διεύθυνση
Αξιολόγηση χρήστη:starstarstarstarstar / 2
Λιγότερο Περισσότερο

48Η ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΤΩΝ ΚΛΗΣΕΩΝ

"ΥΜΝΟΣ ΣΤΟΝ ΙΕΡΕΑ"

ΥΜΝΟΣ ΣΤΟΝ ΙΕΡΕΑ

 

Όπου ανθρώπινη ύπαρξη, σοφία, μεγαλοσύνη·

όπου αξιώματα υψηλά, τίτλοι, θρόνοι χρυσοί·

πιο πάνω απ΄όλα, λέω εγώ, στην πλάση, η ιεροσύνη·

των ουρανών οι εκλεκτοί· Δεσπότη μας κι εσύ.

 

Τι κι αν, ανήμερα θεριά, βρυχιόνται ολόγυρά σου,

η αδικία, οι πόλεμοι, τα πάθη, ο σατανάς

κι αν λυσσαλέα μάχονται να κόψουν τα φτερά σου·

εσύ, αγέρωχος αϊτός, τα πάντα ξεπερνάς.

 

Σε βλέπω τα χαράματα στου Μυστηρίου το Βήμα

να μεσιτεύσεις στο Θεό για τα παιδιά σου·  εμάς·

ίδιος Χριστός, να γίνεσαι κι εσύ εκούσιο θύμα,

ίδιος Χριστός, να καίγεσαι απ΄αγάπη, να σχωρνάς.

 

Σε βλέπω πάντα πρόθυμο κι ακούραστο να τρέχεις

όπου ορφάνια, μοναξιά, θλίψη και συμφορά,

γιατί μονάχα εσύ μπορείς κι εσύ το δώρο έχεις

να θεραπεύεις τις ψυχές, να φέρνεις τη χαρά.

 

Αλήθεια, τι ωραιότερο, τερπνότερο κι ακόμα,

τι πλήρωση υπερκόσμια, όταν μεσ΄ στην ψυχή

έχει σταλάξει ο ουρανός·  νους και καρδιά και σώμα,

όταν σαν ολοκαύτωμα στον Πλάστη έχουν δοθεί;

 

Υπάρχει τάχα πιότερη ευτυχία και γαλήνη

κι  ανώτερη ευχαρίστηση σε τούτη τη ζωή

απ΄ την αθώα, μοναδική απόλαυση εκείνη,

που νοιώθεις, ιερέα εσύ, σε κάθε σου πνοή;

 

Όλα στη Γη μας μάταια και ψεύτικα και κάτι

φευγάτο, γρήγορο, γοργό, που σβεί σαν αστραπή·

νιάτα και πλούτη κι ομορφιά, σύντομο μονοπάτι,

που το διαβαίνεις μια φορά χωρίς επιστροφή.

 

Κι εσύ, ω ταπεινότατε, αυτά  όλα μελετώντας,

αφήνοντας τα εγκόσμια κι επίγεια αγαθά,

μύρια εμπόδια κι αρνησιές άξια υπερπηδώντας,

πήρες στον ώμο το Σταυρό να πας στο Γολγοθά.

 

Δεν είναι ο δρόμος εύκολος· ατέλειωτη ανηφόρα

κι έχει αγκάθια οδυνηρά κι είναι ο Σταυρός βαρύς·

σαρανταπέντε γόνιμα χρόνια κλείσαν ως τώρα

που αδιάκοπα  κι αθόρυβα,  με  θάρρος  προχωρείς.

 

Και σε θαυμάζω·  περπατάς με σταθερό το βήμα

κι όσο ανεβαίνεις τρέφεσαι μ΄ ελπίδα περισσή·

κι όσο ανεβαίνεις και πονάς, κάθε αλαφρό σου κρίμα

σχωριέται με το πόνο σου, την κάθε μια πληγή.

 

Και προχωρείς·  θριαμβευτικά θα φτάσεις κάποια μέρα

στον  Τόπο που ανυπόμονα η ψυχή σου λαχταρά·

τότε δε  θα΄ χεις βάσανα·  κοντά στο Θείο Πατέρα

του παραδείσου αστείρευτη θα γεύεσαι χαρά.                                      Π. Κάλκος